ณ ศูนย์พักพิง กับ คุณ ป้าช่างเอา!
posted on 31 Oct 2011 00:02 by -fuwa-*** เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้ไม่ได้มีส่วนต้องการจะซ้ำเติม ดูถูก เหยียดหยามผู้ประสบภัยแต่อย่างใดนะคะ เพียงแค่อยากเล่าประสบการณ์ที่ได้พบเจอมาด้วยตนเองให้ทุกคนได้อ่าน ขอให้น้ำลดไวๆด้วยเถอด สาธุ***
ไม่กี่วันมานี้ฟุวเพิ่งได้มีโอกาสไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยที่ศูนย์พักพิงแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นอะไรที่อยากไปม้ากมากมาเกือบเดือนแล้วแต่เพราะน้ำท่วมเด็กตาดำๆอย่างเราเลยถูกเลื่อนสอบแล้วเลื่อนสอบอีกงานก็ยังส่งไม่เสร็จสักที หลังจากที่รู้ว่าเลื่อนสอบอีกเป็นเดือน เลยจัดหนักเหวี่ยงหนักสือลงกล่อง บ๊ายบาย ไว้ก่อนสอบ 3 ค่อยอ่าน งานก็โยนให้เพื่อนทำชั่วคราว
ฝ่ายที่ฟุวเลือกไปทำคือพัสดุเพราะอยากไปคลุกคลีกับผู้ประสบภัย อยากรู้ความต้องการของผู้ประสบภัย และเพื่อนเคยเล่าให้ฟังมาว่า ดุ เด็ด เผ็ด มัน มาก! ซึ่งวันนี้รู้สึกมาด้วยตัวเองเลยหละ กราบบ(แบบเบญจางคประดิษฐ์)
งานอาสาเริ่มประมาณเก้าโมง ซึ่งจริงๆเริ่มเช้ากว่านี้แต่ไปสายแบบเบาๆ งานช่วงเช้าก็เรื่อยๆคือคัดแยกเสื้อผ้าที่มีผู้เอามาบริจาคออกเป็นกองๆแบ่งขนาดแบ่งประเภท เวลาหยิบจะได้หยิบให้ได้ง่ายๆ เพราะช่วงเวลาแจกสวัสดิการจะมีเป็นรอบๆ ซึ่งก็เริ่มคุ้นงานเพราะทำมาบ้างแล้ว แต่ ณ จุดๆนี้ อยากเตือนผู้ที่จะนำเสื้อผ้าไปบริจาคช่วยน้ำท่วมมากค่ะ
- เสื้อที่มันเน่าจนเกินไปก็เหวี่ยงลงถังเถอะค่ะอย่านำมารวมในถุงบริจาค ผู้พักพิงเขาใส่ไม่ได้ เป็นคุณคงไม่ยอมใส่เสื้อที่กลิ่มบูดๆและดูนำไปหมกไว้ในหลืบห้องน้ำ แถมสียังเหมือนฉี่ตุ๊กแก สุดท้ายอาสาก็ต้องเหวี่ยงเสื้ออยู่ดีค่ะ
2.เสื้อที่เอ๊กซ์ เซ๊กส์ โชว์อึ๋ม ซีทรู และอะไรตระกูลนี้ก็แยกออกไปก็ดีนะคะ เพราะมันสวยเกิน จนบางครั้ง อาสาอยากจะหยิบมาใส่เอง เอ้ย! ไม่ใช่ มันล่อแหลมเกินเดี๋ยวเกิดเหตุไม่ปลอดภัย แม้จะขัดใจน้องก๊อยที่รีเควส สั้นสั้นสั้นและสั้นที่สุดก็เถอะค่ะ ยังไงก็ใช้ไม่ด้ายยย วันนี้มีถุงนึงเป็นมาเป็นเสื้อโชว์อึ๋มหมดเลยก็ต้องเหวี่ยงลงถัง เสียดายมากค่ะ แต่ บายยย
3.แล้วแต่พิจารณาเถอะค่ะ
พอแยกเสร็จด้วยความเหนื่อยอ่อน กล้ามแขนขึ้นระดับสาม ก็เป็นเวลาเปิดแจกสวัสดิการ คนที่ศูนย์นี้ยังไม่เยอะเท่าไหร่ เลยค่อยๆทยอยๆกันมาเอา ซึ่งแต่ละคนจะได้รับเสื้อรวมกับวันก่อนๆไม่เกินสามตัว กางเกงอีกสามตัว เพราะของคงไม่พอถ้าจะแจกตามที่ผู้พักพิงต้องการ และฝ่ายเราจะมีโต๊ะลงทะเบียนให้ไปบอกอาสาว่าจะเอาอะไรบ้างอาสาก็จะเขียนออกมาให้
แต่ที่โอววว มาก คือ มีคนปลอมลายมือเขียนเองด้วยค่ะ นับถือในความพยายาม แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะกำหนดกฎเกณฑ์แบบโหดร้ายใช้ไม่พอจริงๆก็ไม่ให้นะ บางทีจะมีกรณีพิเศษเช่นน้องคนนึงเป็นโรคไตน่าสงสารมากเราก็ให้ผ้าอ้อมเกินโควต้าได้ค่ะ
ผู้พักพิงที่มาอยู่ขอแบ่งเองเป็นสองประเภทคร่าวๆนะคะ คือ แบบนอมอลปกติไม่มีอะไรพิเศษ กับ แบบต้องดูแลเป็นพิเศษเนื่องจากมีซัมติงสเปเชี่ยลต้องลิสต์ไว้
วันนี้จะมาเล่าเรื่องแบบ “สเปเชียล” ให้ฟังค่ะ เป็นเรื่องที่เจอมากับตัว ซึ่ง ณ ตอนนี้ขอเรียกโค้ดเนมผู้พักพิงคนนี้ว่า ป้าช่างเอา
จริงๆเรื่องนี้เป็นมหากาพย์สืบเนื่องมาตั้งแต่เมื่อวานค่ะ ซึ่งฟุวเป็นคนรับใบออเดอร์จากผู้หญิงคนนึง ดูภายนอกอายุประมาณ 50 อวบเล็กน้อยถึงปานกลาง ดูเป็นคนจีนไทยปกติ ท่าทางมีฐานะ แล้วบ้าก็ยื่นใบออเดอร์มา ฟุวก็ไปจัดมาให้ตามสั่ง เขาต้องการเสื้อ 1 ตัว และกางเกง 2 ตัว
ฟุว : ลองดูนะคะใส่ได้มั้ย(ยื่นเสื้อใหม่ๆขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะให้)
ป้า : ไม่เอาๆแบบนี้ไม่ใส่ เอาแบบมีปก
ฟุว : สักครู่นะคะ เดี๋ยวเปลี่ยนให้
วิ่งไปเลือกใหม่หยิบมาให้ป้าดู
ป้า : ไม่เอานี่มันเสื้อเก่า แบบเนี้ยใส่ไม่เป็นหรอ
ฟุว : คือถ้าเป็นเสื้อใหม่มันจะมีแต่รุ่นแบบเมื่อกี้อะค่ะ
ป้า : หรอๆงั้นเอาตัวเมื่อกี้ดีกว่า
ฟุว : ได้ค่ะ สักครู่นะคะ
วิ่งไปหยิบหยิบมพร้อมกางเกง 2 ตัว(=.=”)
ฟุว : นี่นะคะเสื้อ 1 ตัว แล้วก็กางเกง 2 ตัว
ป้า : ตกลงเสื้อมีสีเดียวใช่มั้ย อยากได้แบบมีปก กางเกงนี่ไม่มีใหม่หรอ แล้วแบบนี้ไม่เอา เอาแบบยาง ยืด
ฟุว : เสื้อมีแค่แบบนี้จริงๆค่ะ ส่วนกางเกงจะมีแต่แบบเก่าหนะค่ะ เดี๋ยวเปลี่ยนให้ซักครู่ค่ะ
วิ่งรอบที่ 3
ฟุว : ยางยืด 2 ตัวนะคะ
ป้า : ไม่เอาจะเอาแบบลายดอกๆอ่ะ ที่แบบเมื่อวาน
ฟุว : คือมันไม่มีลายดอกแล้วค่ะ เพราะมันมาเป็นตัวๆค่ะ
ป้า :อ้อ งั้นเอาตัวอื่นมาดูซิ
วิ่งรอบที่ 4 เริ่มเหนื่อย เลยแบกมาให้ป้าแกดู ประมาณ 4 ตัว จะได้เลือกๆ
ฟุว : ได้ไหมคะ
ป้า : ทำไมลายดอกไม่มีนะ ไม่เอา แบบนี้ใส่ไม่เป็น
ฟุว : งั้นเป็นกางเกงเลได้มั้ยคะ
ป้า : เออ เอามาดูๆ
วิ่งรอบที่ 5
ฟุว : นี่ค่ะ กางเกงเลย์
ป้า : โอย ไม่เคยใส่ไม่เป็น เอาไอ้สี่ตัวเมื่อกี้มา
วิ่งรอบที่ 6 กระอักเลือด คว้าสี่ตัวเดิมมาให้เลือกใหม่
ฟุว : สรุปอาตัวไหนดีคะ
ป้า : ไม่เอาละ จะเอาลายดอกไม่มีหรอ
ครอกกกกกกกกกกกก กระอักเลือดตาย ใต้ต้นผักชี
ฟุว : คือ ของรอบนี้มันมาน้อยค่ะ ถ้าอย่างนั้นลองมาเป็นรอบหน้านะคะ อาจจะมีเพราะจะมีล็อตใหม่เข้า
ป้า : ก็ได้ๆ เดี๋ยวมาดูใหม่ แล้วนี้เค้าแจกแค่นี้เองหรอ
ฟุว : ค่ะ คือยังมีผู้พักพิงยังได้ไม่ครบค่ะต้องกระจายกัน
ป้า : แล้วน้ำข้างหลังแจกใคร
ฟุว : อันนั้นเป็นของศูนย์แพทย์ค่ะ
และแล้วป้าแกก็เริ่มเปิดบทสนทนา ได้ความว่าป้าแกบ้านอยู่เขตหนึ่งในกรุงเทพ น้ำท่วมเลยอพยบมา แต่ที่เจ็บจี๊ดมากคือ ป้าแกบอกว่า แถวนี้โชคดีเนอะน้ำไม่ท่วม น่าจะท่วมเหมือนกัน OMG! ทำไมคิดเช่นนี้ และป้าแกก็วกกลับเข้าเรื่องกางเกงลายดอกอีกประมาณสิบล้านรอบ สวดฟุว และท้ายสุดก็เดินจากไปทำสถิติ 20 นาทีเพี่อป้า
To Bo Continue….นี่เป็นเพียงเรื่องของวันก่อน เรื่องของวันที่ 29 ยังมีเรื่องชวนปอดบวมตายอีกเยอะกับป้าคนนี้ เหอ เหอ เหอ คร่อกก ลาตายยย
